Krak

Angst voor angst, begrijp ik, is wat een fobie tot fobie maakt. Ooit, lang geleden, tijdens een saai hoorcollege, kwam ik daar daar dichtbij. Er nestelde ineens een vreemde gedachte in mijn hoofd: hoe zou het zijn als je tourette hebt. Voor ik het wist zat ik hevig zwetend in het collegebank veertig minuten lang ongewenste uitingen te onderdrukken. Leuk was het allerminst, wel leerzaam. Na afloop was ik een ervaring rijker. Ik voelde me meester van mijn angst.

“Krak” verder lezen

Ontmoetingskunst in een ger

Er zijn mensen die een ceremoniele nachtmis voldoende vinden, die genoeg hebben aan een avondje Matthäuspassion, een vuurpijl of een nieuwjaarsduik. Niet de mensen van de Wintervuurplaats. Die willen dertien dagen lang verder en dieper gaan. Die willen dingen doen gebeuren.

“Ontmoetingskunst in een ger” verder lezen

Paris – Dakar

De woestijnrally Paris-Dakar is afgelast. Al Qaida zou het gemunt hebben op de karavaan trucks, wagens en motoren die zich elke eerste week van het jaar via zuidelijk Marokko en Mauritanië een weg naar Senegal baant. Gevaarloos is het daar sowieso niet. Volgwagens rijden zich er met enige regelmaat stuk op landmijnen.
Jaren geleden reed ik ook in de buurt, in een omgebouwde vrachtwagen vol landgenoten, allen op zoek naar de mysteries van Afrika.

“Paris – Dakar” verder lezen

Lief weblog

Maandag
Vanochtend regulier overleg met het managementeam, met de eerste amandelstaaf van dit jaar. Weer zeer vruchtbaar. Het PWET-traject staat inmiddels goed op de rails. Ook de behandelingsprocedure van de gebiedsvisie binnen het platform Zuid-Oost Utrecht prakt binnen de ambtelijke kaders de bestuurlijke soep al lekker gaar. Op het web zie ik dat mijn nieuwe ghostwriter het aardig doet. Als je een hippe gemeente wil zijn dan kost dat wat.

“Lief weblog” verder lezen

Het werd nog bijna gezellig

In Ngawi (Midden Java), zaten tussen januari en augustus 1945 ruim zevenhonderd Nederlands-Indische jongemannen gevangen in een oud Nederlands fort. Vanwege het Aziatische bloed in hun aderen hoefden ze het interneringskamp niet in. Tot de Amerikanen naderden en de Japanners hen ineens als een vijfde colonne zagen. Ongeveer de helft overleefde Ngawi niet. Een aantal overlevers zag elkaar onlangs terug. Er was nasi, er was krontjongmuziek en er waren harde verhalen, hoorde Anthon Keuchenius.

“Het werd nog bijna gezellig” verder lezen

In de War

In het dorp waar ik woon is ophef over de bouw van een moskee. Om de lieve vrede te bewaren is afgezien van een minaret, en al helemaal van een luidsprekertje erop. Persoonlijk vind ik dat jammer, ik houd wel van het zangerige lied dat ons in Hoog Arabisch op de vergankelijkheid der dingen wijst. Maar ik geloof dat ik daarin een eenling ben.

“In de War” verder lezen