Voorzichtig

(eerder op Heuvelrugnieuws.nl)

Stel, je bent een egel en je woont in Driebergen. Dat is mooi wonen, aan de rand van het nationaal park in oprichting de Heuvelrug. Mocht je een jonge egel zijn, dan is daar het vooruitzicht op een prachtig ecoduct over de A12 waarover je zonder kleerscheuren van landgoed Noordhout naar Mollenbos (nog nooit een mol gezien) kan waggelen. Heb je goede benen, dan pak je ook de robuuste ecopassage over de N225 nabij de Sterkenburgerlaan nog mee, om eens te buurten bij de broeders uit het weidse Langbroekerweteringgebied. Zo wordt het.
Zo is het nog niet. Bovendien, je woont in het dorp en met je korte pootjes haal je dat grote nationale park nooit. Je zal het moeten doen met dorpse parkjes en achtertuinen. Die waren altijd ruim en voedselrijk, met verborgen hoekjes en bladerhopen met de meest zalige insecten en met hoge takkenbossen voor een lange winterslaap. Kwam je daar dan stilletjes -tenminste dat probeerde je- uitgekropen in voorjaar en zomer, dan waren zoete woordjes je deel en soms zelfs een bakje melk. Zo was het.
Zo is het niet meer. De klad zit een beetje in je biotoop, alsof niemand je aanwezigheid meer op prijs stelt. Tuinen raken bestraat en de tuinman ontbeert tegenwoordig elk respect. Vroeger harkte die slechts de paadjes schoon, nu moet om onverklaarbare redenen de hele tuin bladvrij en aardezwart. Je hele biotoop ligt vervolgens op de stoep te wachten tot een grote wagen met een dikke slang alles op komt zuigen. En mocht je hopen op het gemeentelijk groen, dan is een commandoteam bladblazers je deel. Gestoken in oranje uniformen en voorzien van machinale rugzakken blazen die in een woeste orkaan elk leven weg en dood. Maar wel schoon.

(29 november 2002)

Maarn is een warm bad

Roula Tinawy vertrekt begin 2014 uit het kapotgeschoten Aleppo, omdat na drie jaar een einde van oorlog nog niet in zicht is. De route is bekend: busjes naar Beiroet, door naar Izmir, gammel bootje op winterse golven naar Grieks eiland, veerboot naar Athene. En tenslotte een vliegtuig naar Amsterdam. “Maarn is een warm bad” verder lezen

De taalcoach als springplank

Ook voor zijn vlucht komt Abdel Rahman Adam (40) wel eens in Nederland, Hilversum. Daar leert hij radiomaken, om terug in Darfur -een oorlogsgebied in Soedan- de bevolking te voorzien van informatie, via de in Nederland gevestigde radiozender Dabanga “De taalcoach als springplank” verder lezen

Van wachten word je lui

Eigenlijk heeft Roula alles mee. Goed opgeleid, jong, vrouw, makkelijk in de omgang, goedlachs. En ze spreekt haar talen, waaronder nu ook Nederlands. Niet voor niets wordt Roula naar voren geduwd bij presentaties. Roula -de modelvluchteling- sprak al voor de plaatselijke Rotary, en op een gemeentelijke voorlichtingsavond. “Van wachten word je lui” verder lezen

Het Hoogste Gremium en de Maarsbergse spoortunnel

2624Sinds 2011 volgde journalist Anthon Keuchenius de besluitvorming rond de Maarsbergse spoortunnel. Het ging ongeveer zo:

Prorail: We gaan een tunnel aanleggen onder het spoor in Maarsbergen. Voor €25 miljoen. Kan het verkeer daar een beetje doorstromen.
Provincie: Dat is goed, dan knappen we de boel daar in Maarsbergen meteen even op.
Gemeente Heuvelrug: Gaat uw gang.

Maarsbergen: Ho ff, dat gaat zo maar niet. Het is hier al veel te druk, een rotonde of een nieuw kruispunt, dat kan niet. Die eten bovendien het hele dorpscentrum op, inclusief de kerk. Eén stap uit de voordeur en je staat middenop de provinciale weg. HO! “Het Hoogste Gremium en de Maarsbergse spoortunnel” verder lezen

Over dure lucht en rode stoplichten; Updated: +kazerne

Even aandacht voor brieven van gemeenteraadsleden inzake schier oneindige dossiers. Over een duur, maar almaar leger gemeentekantoor en over stoplichten die zinloos op rood blijven staan. Update: En een brief die veel bekijks heeft, over de steeds duurdere kazerne en een onjuist informerend ministerie.

“Over dure lucht en rode stoplichten; Updated: +kazerne” verder lezen

Witte Villa behoudt monumentaal gezicht, maar krijgt nieuwe ingewanden

Elf maanden geleden brandde de Witte Villa op het Driebergse landgoed de Reehorst voor een groot deel af. De sloop van de verwoeste delen is al begonnen, de rest van de villa zal in oude luister hersteld worden, met instemming van toekomstig eigenaar Triodosbank. Begin volgend jaar moet de restauratie voltooid zijn.

Tientjesleden en abonnees van Hillridge lezen (1288 woorden, acht beelden) hieronder verder. Anderen kunnen ook tientjeslid worden of verder lezen op Blendle

“Witte Villa behoudt monumentaal gezicht, maar krijgt nieuwe ingewanden” verder lezen